Voorbij het zwijgen

Voorbij het zwijgen

Ik was een kind als alle andere kinderen. Al jong, in een tijd dat het wakkere bewustzijn nog nauwelijks was ingedaald en er nog nergens op een open manier over spiritualiteit werd gesproken, werd ik door de geestelijke wereld bewust gemaakt. We praten over 1975. Ik was dertien jaar.

Op een nacht logeerde mijn twee jaar jongere neefje bij mij. Mijn moeder nodigde hem nog weleens uit om te komen logeren. Zo ook dat weekend. Maar deze keer gebeurde er iets dat mijn leven voor altijd verder blijvend bewust zou maken van de aardse en spirituele wereld.

Mijn neefje lag naast mij op een bedje op de grond, en zoals altijd babbelden wij voor het slapen gaan nog een poosje door. Opeens vroeg hij of ik in geesten geloofde. Ik zei dat ik daar wel in geloofde, maar dat ik er ook wat bang voor was. Hij legde uit dat dat niet hoefde, dat er niets was om bang voor te zijn. Mijn neefje zag hen en vertelde me wie er op dat moment vanuit de geestelijke wereld bij ons in de kamer stonden. Hij beschreef de hogere intelligenties in mooie gewaden, en anderen die nog aan aarde verbonden waren, in hun ‘aardse’ kleren.

Mijn neefje vertelde mij ook dat zijn mediamieke gave in korte tijd enorm snel was gegroeid. Mede door alle boodschappen die uit de geestelijke wereld werden doorgegeven. Het gezin waar hij in opgroeide werd er kort daarna ook bij betrokken, en hoewel niet iedereen dezelfde mediamieke gave had als mijn neefje, werd de spirituele inzet steeds verfijnder.

Zo werd ik betrokken bij dit gezin, dat werd ingewijd door de geestelijke wereld. Deze inwijding en begeleiding gebeurde door middel van mystieke en occulte boodschappen, lessen en ervaringen, welke door mijn neefje in trancetoestand, aan ons werden doorgegeven. Er waren vele contacten en boodschappen door hoge meesters en andere levende wezens in ons universum. Over bijvoorbeeld de grotere levensvraagstukken, het doel van de mensheid op aarde, de staat waarin het bewustzijn op aarde verkeerde en wat onze taak hierin zou worden. Hoewel niet alle doorgegeven lessen voor ons kinderen, al te begrijpen waren, was dat blijkbaar ook niet zozeer de bedoeling voor dat moment.

Op deze intensieve avonden in de jaren die volgden, zijn er vele mystieke onderwerpen door de verschillende Meesters van het Licht, in Liefde, Goedheid en Wijsheid, aan ons doorgegeven en in tekst op papier beschreven.

Vanaf dat moment, het nachtelijke gesprek met mijn neefje, is dit mijn wereld en mijn werkelijkheid. Ik werd me er bewust van dat ik onderdeel was van een multidimensionaal universum, met heel veel leven in allerlei parallelle werkelijkheden en met vele entiteiten altijd dichtbij me. Al heel jong ervaarde ik de tijdelijkheid van mijn bestaan, van mijn persoonlijke ‘Annette’ aandeel in dit leven, en dat mijn ziel na mijn overgaan gewoon zou blijven voortbestaan, om naar een andere dimensie te transformeren.

Woorden schieten te kort om maar enigszins te beschrijven met welke ervaringen wij te maken kregen. Andere dimensies en andere werkelijkheden. Die voor mij al heel snel net zo levendig aanwezig waren als mijn gewone schoolgaande, en later werkende leven.

Ik leerde communiceren via automatisch schrift en gedachtencontact, en kreeg onderricht om uittredingen te maken, waardoor ik bewust buiten mijn lichaam kon zijn. Ik stond dan in de kamer en zag mijn lichaam op bed liggen. Van daaruit kreeg ik waarnemingen die buiten de menselijke perceptie liggen, bijvoorbeeld hoe het is om in een andere gedaante te transcenderen, waarin je bevrijd wordt van tijd en ruimte.

Ik heb in één van die ervaringen mogen voelen hoe het is als je bij volle bewustzijn verandert in een grote roofvogel, volledig gefocust op de grond, vanuit een grote hoogte, op zoek naar voedsel, geen verleden, geen toekomst, alleen maar zijn. Met het gehele overzicht vanuit dat hoger bewustzijn. Een ongekend gevoel.

De vaardigheden waren spannend en een uitdaging om te leren, er zat altijd een boodschap of les voor mij in verborgen. Hoewel ik gestaag vooruit ging, ging het aanleren van deze vaardigheden overigens wel met vallen en opstaan. De valkuil dat je fantasie met je op de loop te gaat is snel gemaakt, en het onderscheid leren maken is niet altijd even makkelijk.

Inmiddels zijn deze vaardigheden allang geen opzichzelfstaande aspecten meer. Ze zijn onderdeel geworden van mijn zijn en onder andere omgezet naar het bewust in contact zijn met de geestelijke wereld en de mogelijkheid om altijd met anderen in verbinding te staan.

Uiteindelijk, rond mijn twintigste, stopte het gezin met het ontvangen van deze boodschappen, omdat mijn neefje de werkelijkheid van toen en nu niet langer onder ogen kon zien.

Hierdoor werd ik energetisch gezien op mezelf teruggeworpen. Aan de ene kant verdrietig, maar aan de andere kant ook oké. Want in mijn aardse bestaan stond ik voor een hele nieuwe fase in mijn leven; verder volwassen worden, reizen en studeren.

Ik heb mijn gewone aardse leven altijd als aangenaam ervaren. Ik kom uit een warm gezin met twee oudere broers, en de mazzel was dat wij behoorlijk vrij werden gelaten in ons doen en laten. Vooral ik maakte daar dankbaar gebruik van. Maar door de hechte band met vooral mijn moeder, hield ik haar en mijn vader altijd goed op de hoogte van waar ik uithing. Ik ging graag naar school, niet voor de lessen, maar vooral om de pret dat ik daar had. Ik was sowieso iemand die veel plezier in het leven had, veel sportte, en tot in de late uurtjes uitging. Ik had vrienden in allerlei soorten en maten. Ik bewoog mij tussen al die werelden, zonder me er echt aan te conformeren. Ik bleef altijd de waarnemer. Want diep van binnen vergat ik nooit hoe mijn wereld er echt uitzag.

Het contact met de geestelijke wereld en mijn begeleiding is altijd blijven bestaan, soms wat meer, en soms wat minder bij tijden. De visioenen en andere mystieke ervaringen die ik soms ervaarde, daar deed ik verder niets mee. Hoewel ze me wel steeds meer een diepere inkijk gaven in die andere werkelijkheid. Eentje zonder tegenstellingen.

Opgroeien met het leven zo dichtbij de geestelijke wereld, heeft mij in alle opzichten gevormd. In de beproevingen in mijn eigen leven en in de levens van de mensen om mij heen, en dat waren er velen, zag ik altijd een ander perspectief en een andere dimensie. Voorbij de emotie zag ik het grotere plaatje. Verdriet was er wel, maar ook direct aanvaarding. Er ontvouwde zich meer en meer een wereld, die zijn liefde en schoonheid liet zien en zijn ongekende mogelijkheden. Het licht, maar ook de donkere en duistere kant. Een wereld die zich, tot op de dag van vandaag, nog steeds verder openbaart.

Tot voor kort deelde ik met niemand hoe mijn wereld er echt uitziet. Vroeger omdat de tijd er nog niet rijp voor was, bovendien kregen we de opdracht om er toen nog niet over te spreken, later omdat het geen gangbaar verhaal was in onze maatschappij en ik hiermee niet op de voorgrond wilde treden. Daarvoor was het teveel en te intens.

Zwijgen, geen woorden hebben, heimwee voelen naar de liefde en schoonheid van de geestelijke wereld, liepen altijd met mij hand in hand. Zo heb ik mijn eigen levenslessen mogen krijgen. Om langzaam aan te gaan realiseren dat ik een taak heb op aarde. De taak die mij als jonge tiener al werd beschreven.

En de tijd is nu rijp. De mensheid is wakker aan het worden, overal staan mensen op die hun innerlijke boodschap en lessen beschrijven voor een groter publiek. Belangrijk voor iedereen om te weten, om naar te kunnen leven.

Ook de lessen eens doorgegeven aan mij, staan binnen in mij klaar om doorgegeven te worden aan jullie. Om te vertellen over die andere werkelijkheid, over het bestaan van de geestelijke wereld, in al zijn facetten en dimensies. Zodat onze innerlijke wereld samenkomt met onze uiterlijke wereld. Dat wat ons aller doel hier is op aarde.

Ik kan niet anders meer dan mijn innerlijke weg en onalledaagse opzichten echt te gaan leven, los van wat mensen daar eventueel van zouden vinden, om ook mijn binnen en buiten met elkaar te herenigen. De tijd van het zwijgen is voorbij.

Ik heb dit weloverwogen opgeschreven, omdat mijn liefde uitgaat naar de collectieve ontwikkeling van dit bewustzijn.

Geen reactie's

Geef een reactie